Ewa Miturska (2013) proponuje, aby planując poszczególne działania terapeutyczne dla pacjentów z podwójnym rozpoznaniem dążyć do poprawy w zakresie ich funkcjonowania w sferze poznawczej, emocjonalnej oraz behawioralnej. Z punktu widzenia autora, szczególnie istotne mogą okazać się oddziaływania bezpośrednio na sferę wolicjonalną, osób cierpiących z powodu zaburzeń depresyjnych. Miller i Muñoz (2017) zamieszczają w swojej publikacji narzędzie badawcze „Kwestionariusz przesiewowego badania nastroju”, który może ułatwić szybsze podjęcie decyzji o zgłoszeniu się do specjalisty.

Ponadto bardzo pomocne mogą okazać się programy zmierzające do propagowania i uczenia alternatywnych sposobów radzenia sobie z regulowaniem nastroju. Ważne znaczenie profilaktyczne może mieć edukacja dotycząca wpływu alkoholu na przebieg snu oraz aktywności ruchowej dla funkcjonowania struktury hipokampa. Rybakowski F. (2017) na podstawie wyników badań klinicznych informuje, o zaobserwowaniu zjawiska wytwarzania komórek nowego neurogleju w strukturze hipokampa podczas biegania powyżej 10 km .

Obiecujące wydają się też programy ograniczania picia, stanowiące alternatywę  dla tradycyjnego podejścia strategiczno- strukturalnego w leczeniu uzależnień oraz umożliwiające podjęcie próby wczesnej diagnozy nadużywania alkoholu w celu „samoleczenia się”. I wreszcie uzasadnione z punktu widzenie neurofizjologii mózgu (brak wzrostu hormonów osi podwzgórzowo-przysadkowo-nadnerczowej biologicznej reakcji na stres), choć kontrowersyjne w kontekście zaleceń tradycyjnej psychoterapii uzależnień, mogą okazać się akcje promujące picie piwa bezalkoholowego, jako alternatywy dla konsumpcji etanolu. Marketingowo jest to możliwe, aby adresatami tych projektów były osoby w stanach obniżonego nastroju. Na polskim rynku w chwili obecnej dostępne są marki godne uwagi piwa bezalkoholowego.

Próba podjęcia wczesnej diagnozy nadużywania szkodliwego etanolu i wdrożenie oddziaływań psychokorekcyjnych  u osób z zaburzeniami depresyjnymi, może uchronić ich przed rozwojem pełnoobjawowego zespołu uzależnienia od alkoholu. Kształtowanie nowych postaw wobec radzenia sobie z zasypianiem, motywacja do aktywności fizycznej pomaga w wychodzeniu z błędnego, depresyjnego kręgu braku nadziei na lepsze emocje i wydarzenia życiowe.

Zdzisław Ząbek – specjalista psycholog kliniczny, certyfikowany specjalista psychoterapii uzależnień

Bibliografia:

  1. Mellibruda, J., Sobolewska-Mellibruda, Z. (2006). Integracyjna psychoterapia uzależnień. Warszawa: Instytut Psychologii Zdrowia.
  2. Miller, W., Muñoz, R. (2017). Picie pod kontrolą. Zamość: Fundacja Dolce Vita.
  3. Miturska, E. (2013). Pacjent z podwójną diagnozą w praktyce terapeutycznej. Terapia Uzależnienia i Współuzależnienia, nr 3/2013, s.11-15.
  4. Rybakowski, F. (2017). Aktywność fizyczna a neuroplastyczność mózgu. Sympozjum Nuropsychiatria i Neuropsychologia 2017 UPDATE. Poznań: Uniwersytet Medyczny w Poznaniu.

Wojnar, M.(red.). (2017). Medyczne aspekty uzależnienia od alkoholu. Warszawa: Państwowa Agencja Rozwiązywanie Problemów Alkoholowych.